Content
Styl strony:
Content
Statystyka odwiedzin:

165717
odwiedzin od 20.03.2013
Content
Liturgia na dziś:
Content
Dziś polecamy WWW:
OPOKA - Laboratorium Wiary i Kultury
Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19
List Pasterski na Niedzielę Świętej Rodziny

Głosić z radością Ewangelię o rodzinie

List Pasterski Episkopatu Polski na Niedzielę Świętej Rodziny, 28 grudnia 2014 r.

Umiłowani w Chrystusie Panu, Siostry i Bracia!

Trwamy w atmosferze radosnego zachwytu nad miłością Boga do człowieka. Oto Bóg wcielony, Jezus Chrystus, wybrał ludzką rodzinę, aby przyjść do każdego człowieka i nauczyć go miłować. Skoro Chrystus nie bał się miłości, co więcej, w pełni objawił człowiekowi prawdę o Bogu, który jest miłością to i my, ludzie wierzący, chcemy w tę Niedzielę Świętej Rodziny odkrywać prawdę o Miłości. W Liście do Rodzin św. Jan Paweł II pisał: „Syn Jednorodzony, współistotny Ojcu, ‹Bóg z Boga i Światłość ze Światłości›, wszedł w dzieje ludzi przez rodzinę: ‹przez wcielenie swoje zjednoczył się jakoś z każdym człowiekiem. Ludzkimi rękami pracował, (…) ludzkim sercem kochał, urodzony z Maryi Dziewicy, stał się prawdziwie jednym z nas, we wszystkim do nas podobny oprócz grzechu›” (Gaudium et spes, 22). Tak, Bóg naprawdę zamieszkał pośród nas, w naszych rodzinach.

1.      Rodzina – miejsce kształtowania się człowieczeństwa

Dzięki Bożej Opatrzności przeżywaliśmy w tym roku w dniach 5 – 19 października III Nadzwyczajny Synod Biskupów, podczas którego Ojcowie synodalni, zjednoczeni z Ojcem Świętym, przypomnieli, że Ewangelia o rodzinie stanowi istotne przesłanie Kościoła. Jego  nieprzerwane nauczanie przypomina, że rodzina jest miejscem poznawania wiary, dzielenia się sobą i budowania najtrwalszych relacji. Rodzina, która bierze swój początek w sakramencie małżeństwa jest ciągle dla wielu młodych największym pragnieniem życia. Bóg pragnie szczęścia człowieka i dlatego chce, aby małżonkowie obdarowali się sobą i przyjęli siebie wzajemnie w rodzinie, aby nowe życie, owoc miłości małżeńskiej, poczynało się w środowisku najbardziej mu przyjaznym.

Ojcowie synodalni zwracają uwagę, że proces wychowania człowieka nie odbywa się samoistnie. Potrzeba dojrzałych w wierze rodziców, potrzeba świadectwa małżonków i całych rodzin, aby Ewangelia o rodzinie była przekazywana z radością i miłością wszystkim, zwłaszcza tym, których dotknął kryzys wiary, którzy znajdują się w trudnej sytuacji życiowej. Wiele rodzin boryka się dzisiaj z problemami niewiary swoich dzieci, zauważamy z niepokojem wzrost rozwodów i związków nieformalnych. Z tym większym przekonaniem trzeba głosić Ewangelię o rodzinie, daną wszystkim przez Boga Ojca w osobie Jezusa Chrystusa. Ta Ewangelia, jak podkreślił Ojciec Święty Franciszek, jest zdolna udzielić odpowiedzi na najbardziej nawet zawiłe pytania człowieka. Miłość nie umarła. Miłość objawia się przez żywe i radosne świadectwo wielu rodzin, które w ciszy, jak Rodzina z Nazaretu, dzień po dniu żyją miłością i przebaczeniem. 

Jak usłyszeliśmy w Ewangelii, Józef i Maryja jako pierwsi odkrywali przed Jezusem prawdę o Bożej miłości. Wypełnili wszystkie wymagania Prawa, dając tym samym początek procesowi wychowawczemu małego Jezusa, a przez to wyrazili swoją wiarę. Dzięki ich staraniom i łasce, płynącej od Boga Ojca, Jezus rósł, rozwijał się i napełniał się mądrością (Łk 2, 39-40).

Jakże dziś potrzeba takich świadomych i umiejących odczytywać znaki czasów rodziców, aby nie zniszczyć niewinności dziecka, aby nie zakłócić jego naturalnego procesu dojrzewania i odkrywania siebie także na poziomie seksualnym. Konieczne jest więc wytworzenie w rodzinie atmosfery bliskości i wzajemnego zaufania. Ta atmosfera rodzi się tylko wtedy, kiedy rodzice silni łaską sakramentu małżeństwa, wsparci miłością, są darem dla siebie wzajemnie i dla dzieci.

2. Radość bycia ze sobą i dla siebie

W dokumencie podsumowującym III Nadzwyczajny Synod Biskupów zauważono z wielkim niepokojem powiększającą się strefę samotności i wyobcowania. Doświadczają jej dzieci i młodzież, osoby starsze i schorowane, a nawet małżonkowie w relacji do siebie nawzajem. Jak stwierdzili Ojcowie synodalni, bardzo często jest ona konsekwencją odrzucenia Boga oraz kruchych relacji w rodzinie. Receptą na radość życia jest tylko powrót do Boga, który będąc Miłością pozwala człowiekowi w pełni uczestniczyć w miłości. 

W pochylonych nad małym Jezusem Maryi i Józefie odkrywamy tajemnicę miłości rodzinnej – mieć czas na to, aby się zatrzymać, pobyć ze sobą, porozmawiać, szukać miejsc i sytuacji, które pozwolą na budowanie trwałych więzi. Nie mogą być one oparte na wykorzystywaniu innych do własnych celów, ale mają być owocem pogłębionej miłości opartej na darze z siebie. Święta Rodzina, jak wiemy z opisów biblijnych, nie posiadała wiele majątku. Jednak zawsze, kiedy spoglądamy na żłóbek, odkrywamy radość Rodziców, którzy z zachwytem wpatrują się w Boże Dziecię i choć doskwiera im chłód, to cieszą się sobą, cieszą się miłością, cieszą się obecnością Boga wśród nich. Każda rodzina ma w sobie coś z tej Rodziny Nazaretańskiej. Każda rodzina potrzebuje pielęgnować w sobie ten zachwyt nad miłością. Tam, gdzie jest miłość, samotność nie istnieje.

Z radością obserwujemy jak wiele rodzin stara się tak żyć, jak wiele przyjmuje z wielką otwartością nowe dziecko do swojej rodziny. Cieszy coraz większa świadomość rodziców, którzy przygotowują swoje dzieci do podejmowania odpowiedzialnych decyzji.

3. Rodzina środowiskiem ewangelizacji

Dostrzegamy trud wielu małżeństw i rodzin, które pogłębiają swoją wiarę, wychowują dzieci w wierze katolickiej i pragniemy im podziękować za to świadectwo. Jesteśmy przekonani, że miłość umocniona łaską sakramentu małżeństwa daje siłę, aby każdy z członków rodziny czuł się potrzebny, akceptowany i kochany. Bóg nie chce, abyśmy się w rodzinach tolerowali, lecz zaprasza do miłości, która zmienia styl życia i sposób patrzenia na świat. Już w Starym Testamencie autor natchniony, jak słyszeliśmy w pierwszym czytaniu, zwrócił uwagę na to, że kto czci ojca zyskuje odpuszczenie grzechów, jego modlitwa będzie wysłuchana, radość mieć będzie z dzieci, a kto czci matkę jakby skarby gromadził (por. Syr 3, 3-6). Wzajemny szacunek, troska o wszystkich członków rodziny, pielęgnowanie więzi między pokoleniami owocuje zawsze Bożym błogosławieństwem. Rodzina tylko wtedy doświadcza szczęścia, kiedy wszyscy mają w niej czas dla wszystkich.

Taka szczęśliwa rodzina ma obowiązek dzielić się radością i dawać świadectwo, że Ewangelia jest możliwa do zrealizowania. To codzienne głoszenie Chrystusa przez poświęcenie, rezygnację z własnych planów, radość z sukcesów członków rodziny jest bardzo potrzebne i stanowi najlepszą szkołę wspólnego dobra. Wzajemna miłość małżonków jest najbardziej wymownym potwierdzeniem obecności Boga wśród nas. Ona pozwala dzieciom dorastać do autentycznego zaangażowania się i wzięcia odpowiedzialności wobec Boga i Kościoła za drugiego człowieka.

4. Troska Kościoła – „być blisko”

Dziś, w Niedzielę Świętej Rodziny, chcemy zachwycić się miłością Rodziny z Nazaretu i uczyć się od Jezusa, Maryi i Józefa szacunku oraz odpowiedzialności za tych, których Bóg nam powierzył. Miłość bowiem nieodłącznie związana jest z odpowiedzialnością i troską o dobro drugiego. Świadczy o tym postawa św. Józefa szukającego schronienia dla Maryi, która wkrótce miała urodzić. Odpowiedzialność z kolei domaga się wysiłku oraz stawiania ukochanej osoby ponad swoje wygody czy przyzwyczajenia. Musi ona być budowana na prawdzie o człowieku, który został stworzony jako mężczyzna i kobieta na obraz i podobieństwo Boga.

Ojcowie synodalni podkreślili, że Kościół wezwany jest do podjęcia takiej odpowiedzialności wobec wszystkich swoich dzieci. Stanowczo przypomina Boże prawo, a jednocześnie z miłosierdziem chce być blisko braci i sióstr, którzy – nieraz, nie ze swojej winy – znaleźli się w sytuacjach trudnych czy wręcz  żyją w relacjach sprzecznych z Bożym zamysłem. Myślimy tutaj o żonach i mężach opuszczonych i z wiarą czekających na powrót niewiernego współmałżonka, o dzieciach doświadczających dramatu rozwodu rodziców. Pamiętamy także o osobach żyjących w powtórnych związkach i o tych, którzy z różnych powodów odrzucają sakrament małżeństwa. Ojciec Święty Franciszek przypomniał bardzo wyraźnie, że Kościół nigdy nie potępia człowieka, ale stanowczo piętnuje grzech, który stoi na przeszkodzie do szczęścia ludzkiego. Wszyscy jako Kościół – biskupi, kapłani, osoby konsekrowane i świeccy, a zwłaszcza rodziny, mamy towarzyszyć osobom zagubionym w ich powrocie do Boga.

Pamiętajmy, że obowiązek ewangelizacji spoczywa na każdym z nas zgodnie z własnym charyzmatem i powołaniem. Głosić Ewangelię rodziny to dawać radość i nadzieję, to przekazywać miłość, którą żyjemy w rodzinie, to być blisko tych, którzy najbardziej potrzebują naszej obecności, wyciągniętej ręki i dobrego słowa.

Każda rodzina potrzebuje siły duchowej, aby przeciwstawić się różnym prądom usiłującym zniszczyć jej istotę i odebrać jej radość Ewangelii. Taką siłę daje modlitwa rodzinna. To wspólne wołanie do Boga, który jest naszym Ojcem, pozwala odkryć głębię miłości złożonej w ręce ludzi. Dziś jednak nie wystarczy sama tylko modlitwa. Rodzice, wspólnoty parafialne, ruchy katolickie i stowarzyszenia muszą podejmować na bieżąco wyzwania stojące przed nami. Nie pozwólmy odebrać sobie nadziei, nie pozwólmy strącić się w przepaść samotności – przypomina często papież Franciszek.

Prośmy dziś za wstawiennictwem Świętej Rodziny z Nazaretu o mądrość i odwagę w głoszeniu Ewangelii o rodzinie. Prośmy, abyśmy jak Józef, Maryja i Jezus żyli na co dzień prawdziwą miłością, która bierze swój początek od Boga samego.

Dziękując Bogu za dar III Nadzwyczajnego Synodu Biskupów w Rzymie, zachęcamy wszystkich do modlitwy w intencji rodzin, do odkrycia ich roli w dziele ewangelizacji oraz do jeszcze bardziej owocnej troski duszpasterskiej o tę wyjątkową wspólnotę życia i miłości.

 

Podpisali: Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi
obecni na 367. Zebraniu Plenarnym
Konferencji Episkopatu Polski na Jasnej Górze
w dniu 27 listopada 2014 r

 

Dodał(a): ks. Jacek Tomkiel (2014-12-28)
Życzenia świąteczne od Księdza Proboszcza i naszych duszpasterzy

Z okazji świąt Bożego Narodzenia życzę by Każdy i Każda z Was, idąc za światłem wiary, za głosem śpiewów Anielskich doszedł do stajenki i spotkał Nowonarodzonego z Maryją i św. Józefem, abyś ucieszył się z tego spotkania, ze spotkania z Panem Jezusem w Eucharystii i drugim człowieku; I aby po Twoich śladach wielu ludzi doszło do Chrystusa.

Pan Jezus niech udziela wszelkich potrzebnych łask.

Dodał(a): ks. Jacek Tomkiel (2014-12-24)
REKOLEKCJE ADWENTOWE DLA PARAFII

REKOLEKCJE ADWENTOWE

19.XII – 21.XII  2014

/Prowadzi: ks. Karol Kondracikowski

 student KUL /

19.XII – PIĄTEK

  • 7.00 – Możliwość spowiedzi
  • 7.30 – EUCHARYSTIA
  • 9.30 – Możliwość spowiedzi
  • 10.00 – EUCHARYSTIA
  • 17.30 – Możliwość spowiedzi
  • 18.00 – EUCHARYSTIA

20.XII – SOBOTA

  • 7.00 – Możliwość spowiedzi
  • 7.30 – EUCHARYSTIA
  • 9.30 – Możliwość spowiedzi
  • 10.00 – EUCHARYSTIA
  • 17.30 – Możliwość spowiedzi
  • 18.00 – EUCHARYSTIA

21.XII – NIEDZIELA

  • 7.00 – Godzinki
  • 7.30 – EUCHARYSTIA
  • 10.00 – EUCHARYSTIA
  • 12.00 – EUCHARYSTIA
  • 18.00 – EUCHARYSTIA

 

Dodał(a): ks. Jacek Tomkiel (2014-12-13)
Gaudete in Domino!

Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie! W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was. Ducha nie gaście, proroctwa nie lekceważcie!

       1 Tes 5,16-20

Cóż to za dziwy? Celebrans w różowym ornacie…? Tak właśnie… czyśmy się ‘zagapili’, czy czujnie trwamy w Adwencie, to dla nas wszystkich znak, że… Pan blisko jest!

Tzw. Niedziela Różowa, z łaciny: Niedziela GAUDETE wprowadziła nas, wyczekujących Dzieciątka, w okres bezpośredniego przyjścia Jezusa.

Cieszymy się dzisiaj wraz z matkami, które jak niegdyś Maryja, czekają na narodziny potomków. Im to Kościół udziela, tego świątecznego dnia, szczególnego błogosławieństwa.

W drodze, ku pełnej radości z zapowiadanego przyjścia Chrystusa, wskazówką do prawidłowego obrania kierunku jest postać z Ewangelii Trzeciej Niedzieli Adwentu. Jan Chrzciciel przez pokorę i świadomą rezygnację z bycia podziwianym jest dla nas przykładem odkrywania prawdy o sobie, a w konsekwencji osiągania spokoju serca i prawdziwej radości, której staramy się doświadczać.

Radujmy się w Panu! Co dzień się radujmy..., w wielkich i małych rzeczach wypełniających przestrzeń naszego życia!

Dodał(a): Anna Artysiewicz (2014-12-14)
KOLĘDA 2015

Pragnę poinformować, że w zakładce Duszpasterstwo

jest już proponowanyporządek na najbliższą

wizytę duszpasterską na 2015 r.

zwaną popularnie Kolędą.

ks. Proboszcz

Dodał(a): ks. Jacek Tomkiel (2014-11-19)
Królowo bez zmazy pierworodnej poczęta, módl się za nami!

8 grudnia, kolejnego dnia drugiego tygodnia Adwentu nasz wzrok kierujemy ku Maryi. Pragniemy w sposób szczególnie przeżywać tajemnicę Jej Niepokalanego Poczęcia, czyli przywileju zachowania Matki naszego Pana od zmazy grzechu pierworodnego. Wielkiego wybrania doświadczyła Maryja. Wydawać by się mogło, że honor i zaszczyt, którego dostąpiła zagwarantowały Jej beztroskie życie… Jednak słowa Anioła w momencie Zwiastowania budzą w Niej ludzkie uczucia zmieszania i lęku. Już niedługo, oczyma wiary i wyobraźni zobaczymy też Bożą Matkę zatroskaną o schronienie dla swojego dziecka, które za chwilę ma się narodzić… Matkę z bólem serca szukającą zagubionego w drodze Jezusa…, aż wreszcie Matkę z sercem pełnym boleści na widok Syna przybitego do krzyża… Warto, więc w chwilach trudnych wpatrywać się w pokorę i zawierzenie Maryi. Jest Ona dla nas wzorem ufnego i wytrwałego realizowania Bożego planu w naszym życiu.

Dodał(a): Anna Artysiewicz (2014-12-07)
On jest w drodze!

Za nami pierwsza niedziela Adwentu… Z całym Kościołem rozpoczynamy rok liturgiczny od oczekiwania. Razem z Maryją, po raz kolejny w naszym życiu, wsłuchujemy się w cichutkie i dyskretne bicie małego serduszka. Do usłyszenia pulsu nowego życia niewątpliwie niezbędna okazuje się cisza. Tu pojawia się pytanie: czy stać mnie na tę radosną ciszę oczekiwania?

Nastrój kolorowych światełek, rumianych krasnali i komicznych reniferów, już od początku grudnia wprowadzać może w wesołkowatość. W tym czasie Jezus cichutko puka do drzwi ludzkiego serca… Czy otworzysz? Czy w ogóle usłyszysz?

Jeśli odpowiednio przeżyjemy ten piękny, dany nam czas, z pewnością nie będziemy mieli problemów z „duchowym słuchem”. Pomocą ku temu niech staną się szczególne praktyki. Przecież nie może nas, oczekujących na przyjście Pana, zabraknąć ze świecą w dłoni i ogniem w sercu, w kościele ogarniętym mrokiem wczesnego poranka lub wieczoru, podczas mszy roratnich. W naszej parafii, a także na terenie archidiecezji będziemy mieli wiele okazji do generalnego porządku w sercu, w którym, jak pragniemy, narodzi się Jezus. Przeżyjmy więc jak najowocniej ten adwentowy czas w naszych rodzinach, w naszej parafii i wszędzie tam, gdzie Bóg nas pośle, by przygotowywać drogę do przyjścia Jego Syna!

Dodał(a): Anna Artysiewicz (2014-12-04)
„Ojczyznę wolną pobłogosław, Panie!”

O wolną Polskę walczyły pokolenia... Tego listopadowego dnia, kolejną już, 96 rocznicę odzyskania niepodległości świętujemy my, następcy naszych dzielnych przodków. Czy równie dzielni jak nasi dziadowie? Czy zdolni do poświęceń na rzecz Ojczyzny-Matki?

Wywiesiliśmy flagi, uczestniczyliśmy w Eucharystii… może nawet stanęliśmy na baczność, by odśpiewać hymn…

Dzień świętowania radości wywołanej wolnością, ale także upamiętnienia smutnych momentów historii naszego kraju może stać się doskonałym momentem, by w rodzinach, wspólnotach i w każdym miejscu tej ziemskiej egzystencji, zapoczątkować trwałe zwyczaje wspomagające poczucie tożsamości narodowej kolejnych pokoleń. Pamiętajmy o Polsce każdego dnia. Nie wstydźmy się dyskusji na tematy historyczne i patriotycznych postaw. Dajmy ciągłe świadectwo polskości, wierząc nieustannie w panowanie Boga nad czasem i historią.

Dodał(a): Anna Artysiewicz (2014-11-11)
List Episkopatu Polski o przygotowaniach do ŚDM Kraków 2016

List Episkopatu Polski o przygotowaniach do ŚDM Kraków 2016

Warszawa, 8 października 2014 r.

Umiłowani w Chrystusie Panu Bracia i Siostry!

Przeżywane dziś święto Poświęcenia Bazyliki Laterańskiej przenosi nas myślą do Rzymu i jednoczy w modlitwie z papieżem Franciszkiem. Bazylika Laterańska bowiem to katedra Biskupa Rzymu, a jednocześnie Matka i Głowa wszystkich kościołów świata. Jest ona symbolem jedności i powszechności całego Kościoła. Szczególnym doświadczeniem tej uniwersalności i jedności są Światowe Dni Młodzieży, które w lipcu 2016 roku odbędą się w Polsce. W tym samym czasie Kościół w naszej Ojczyźnie będzie świętował jubileusz 1050-lecia Chrztu Polski. W ten oto sposób przeszłość spotka się z przyszłością, tradycja ze współczesnością. Sięgając początków Kościoła w Polsce i otwierając się na to, co nowe, mamy szansę odkryć ponownie korzenie, z jakich wyrosła wiara na ziemiach polskich.  Ukazując zaś młodym jej wielowiekowe dzieje i stawiając za wzór świadków: świętych i męczenników – możemy ożywić w sobie odpowiedzialność i troskę o kształt wiary i jej miejsce w przyszłości.

1. Czym są Światowe Dni Młodzieży?

Światowe Dni Młodzieży to międzynarodowe spotkania młodych z całego świata, którzy gromadzą się w jednym miejscu, by wyznać wiarę w Jezusa Chrystusa. Wyrosły one z troski świętego Jana Pawła II, który niestrudzenie przemierzał ziemię, by szukać młodych ludzi i z ojcowską miłością wychodził im naprzeciw. „Szukałem was, a wy przyszliście do mnie”. Ta wędrówka wspólnoty Kościoła przez miasta i kontynenty trwa nieprzerwanie od trzydziestu lat. Włączają się w nią kolejne pokolenia młodych całego świata.

2. Dlaczego Kraków?

Papież Franciszek zaprosił młodzież do Krakowa, gdzie bije źródło Bożego Miłosierdzia, które jest skutecznym lekarstwem dla poranionych młodych serc. Wraz z Ojcem Świętym przychodzimy dziś, drodzy młodzi, by zaprosić Was na spotkanie z Chrystusem. On jest odpowiedzią na wszystkie, nawet najtrudniejsze pytania. Nie bójcie się, że w wielkiej wspólnocie Kościoła zatracicie swą indywidualność i poczucie wolności. Kościół młodych jest barwny, różnorodny i fascynujący, i dla każdego znajdzie się w nim miejsce. Jesteście jego ważną częścią. Światowe Dni Młodzieży mogą stać się dla Was początkiem niezwykłej przyjaźni z Chrystusem. Tak, jak wierni apostołowie Bożego Miłosierdzia – święta Siostra Faustyna i święty Jan Paweł II – w krakowskich Łagiewnikach doświadczycie, że tylko miłość wyzwala i leczy, a w miłosierdziu jest jedyna nadzieja i ocalenie.

3. Nie tylko Kraków i nie tylko młodzi

Stworzenie młodym przestrzeni do spotkania z Jezusem jest misją nas wszystkich. Przygotowanie tego wyjątkowego święta wiary, doświadczenia powszechności, różnorodności i bogactwa Kościoła to – jak mówił święty Jan Paweł II – „poważne duchowe zadanie”. „Aby [ŚDM] był owocny, potrzebne jest przygotowanie się doń pod kierunkiem pasterzy w diecezjach i w parafiach, w stowarzyszeniach, ruchach oraz kościelnych wspólnotach młodzieżowych” - podkreślał. Główne spotkanie młodych z Papieżem w Krakowie poprzedzą odbywające się w całej Polsce Dni w Diecezjach. To będzie pierwsze zetknięcie młodzieży świata z naszą kulturą, religijnością, pięknem naszego kraju, gościnnością rodzin, które otworzą przed pielgrzymami drzwi swoich domów. Na drodze przygotowań do ŚDM, Dni w Diecezjach są zarówno „ostatnią prostą”, jak i swoistym prologiem, zapowiedzią radosnych przeżyć, które czekają ich w Krakowie. Wszyscy jesteśmy gospodarzami tego dzieła, dlatego dziś razem dorastamy do tego, by we wspólnocie młodych całego świata dzielić się naszym doświadczeniem wiary i otwierać na świadectwo dawane przez innych.

4. Nie za dwa lata, tylko już od dziś

W trosce o to, by przygotowania do Światowych Dni Młodzieży były dla każdego czasem odkrywania swojego miejsca we wspólnocie Kościoła, już dziś zachęcamy młodych ludzi w całej Polsce do osobistego zaangażowania w to dzieło i służące mu programy duszpasterskie. Od tegorocznej Niedzieli Palmowej przeżywamy pielgrzymkę symboli ŚDM: Krzyża i ikony Matki Bożej. Docierają one wszędzie: nie tylko do kościołów i na miejskie place, ale też do wiosek dziecięcych, domów pomocy społecznej, na uczelnie, do szkół, hospicjów i więzień. To czas łaski dla całego Kościoła w Polsce. Od tego, jak go przeżyjemy, zależą przyszłe owoce Światowych Dni Młodzieży w Krakowie.

5. Zaproszenie do współpracy

Przychodzimy dziś do Was, rodzice i wychowawcy, i prosimy: rozmawiajcie z młodymi! Wraz z nimi z pokorą szukajcie odpowiedzi na ich niepokoje i wątpliwości. Niech czas przygotowań do ŚDM będzie dla Was czasem odkrywania radości dzielenia się świadectwem życia i wiary.

Zwracamy się do Was, duszpasterze i katecheci. Szeroko otwierajcie drzwi przed młodymi, stwórzcie im przestrzeń, by mogli w pełni cieszyć się perspektywą Światowych Dni Młodzieży w Polsce i byli dumni z tego, że są ich gospodarzami. Bądźcie ich wiernymi towarzyszami na drodze dojrzewania do tej roli.

Stajemy przed Wami, chorzy i cierpiący. Jesteście cennym skarbem Kościoła. Wasz krzyż jest dla młodych ludzi znakiem jedności i ofiary. Z pokorą prosimy, oddawajcie go w cichym geście miłości za młodych Polaków, którzy poszukują sensu życia, nierzadko dotkliwie raniąc się po drodze. W Waszych cierpieniach ukryta jest przemieniająca moc uzdrawiania ich serc.

Zwracamy się do Was, siostry i bracia ze zgromadzeń zakonnych, wspólnot kontemplacyjnych, grup modlitewnych. Wspierajcie modlitwą dzieło Światowych Dni Młodzieży w Polsce. Otoczcie jej płaszczem młodych ludzi, by na drodze przygotowań do tego wielkiego święta wiary z radością i zdumieniem odkrywali miłość Chrystusa, która leczy, podnosi z upadków i nadaje smak życiu.

Prosimy Was, drodzy młodzi, wyruszcie na szlak przygotowań duchowych, zaangażujcie się w prace wolontariatu ŚDM i zaproście na tę drogę Waszych rówieśników, którzy być może pozostają z dala od Jezusa i Jego Kościoła.

Pokornie prosimy też wszystkich o otwarcie w odpowiednim czasie swoich domów i wsparcie materialne, aby młodzi, którzy zechcą wziąć udział w tym wydarzeniu, doświadczyli piękna naszej staropolskiej gościnności i braterskich serc.

6. Zawierzenie dzieła ŚDM wstawiennictwu świętych patronów

Patronami międzynarodowego spotkania młodych w Polsce są święty Jan Paweł II i święta Siostra Faustyna. Tym żarliwym Apostołom Bożego Miłosierdzia zawierzamy Kościół w Polsce, przygotowujący się do ŚDM w 2016 roku, a zwłaszcza ludzi młodych. Niech za ich wstawiennictwem doświadczają uzdrawiającej mocy orędzia, które z krakowskich Łagiewnik roznosi się na cały świat.

Maryjo, Matko Miłosierdzia, módl się za nami.
Święty Janie Pawle II, módl się za nami.
Święta Siostro Faustyno, módl się za nami.

Na czas przygotowań do Światowych Dni Młodzieży udzielamy wszystkim pasterskiego błogosławieństwa.

 Podpisali: Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi
obecni na 366. Zebraniu Plenarnym
Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie
w dniu 8 października 2014 r.

 

Dodał(a): ks. Jacek Tomkiel (2014-11-08)
Wspominając Zmarłych…

Odwiedziliśmy cmentarze... Zmarzliśmy... Zanieśliśmy kwiaty... Na grobach naszych bliskich płoną znicze… Może nawet wypisaliśmy imiona tych, którzy odeszli na kartkach „wypominkowych”… i pewnie złożyliśmy ofiarę materialną w intencji modlitwy za nich…

Możemy być z siebie zadowoleni… Tylko co dalej? Czy zaduma nad przemijaniem, umieraniem, doczesnością i wiecznością odejdzie tak jak przyszła?

Przed nami kilka szczególnych dni. Odwiedzając piękne nekropolie nie zapomnijmy o oczyszczeniu naszych serc i modlitwie za dusze czyścowe. Odpust uzyskany pod określonymi warunkami i ofiarowany za tych, którzy jak naucza Kościół, przechodzą jeszcze oczyszczenie, z pewnością będzie, dla dusz czekających na wejście do radości nieba, najcenniejszym darem i wyrazem naszej miłości.

Dodał(a): Anna Artysiewicz (2014-11-03)
Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19